هوش مصنوعی: شاعر از بی‌توجهی انسان به مرگ و گذرا بودن زندگی انتقاد می‌کند و هشدار می‌دهد که نباید خود را جاودانه پنداشت.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم فلسفی و عرفانی درباره مرگ و زندگی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی یا اضطراب شود.

فی الموت

تا کی به نظارهٔ جهان خواهی زیست
فارغ ز طلسم جسم و جان خواهی زیست ۱

یک ذره به مرگ خویشتن برگت نیست
پنداشتهٔ که جاودان خواهی زیست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۳۴۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:فی الموت
گوهر بعدی:و له ایضاً
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.