هوش مصنوعی: این متن یک نیایش عرفانی است که در آن گوینده با زبانی پراحساس و عاشقانه از دردها و رنج‌های خود سخن می‌گوید و از معشوق (که احتمالاً خدا یا یک شخصیت معنوی است) درخواست درمان، بخشش و نزدیکی می‌کند. او به عجز و نیاز خود اعتراف کرده و از مهیب بودن معشوق نیز هراس دارد، اما در عین حال به رحمت و اجابت او امیدوار است.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عرفانی عمیق و احساسات پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند گناه، ترس و پشیمانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و عاطفی دارند.

غزل ۶۷ - بیمار زارم انت الطبیب

بیمار زارم انت الطبیب
درد تو دارم انت الحبیب ۱

از تست دردم گرد تو گردم
درمان من کن انت الطبیب ۲

بر تو عیانست سوز نهانم
بر سر و اعلان انت الرقیب ۳

هر سو کنم رو باشی تو آن سو
با هر من و او انت القریب ۴

آمد رهی شیء للهی
بهر بهی انت المجیب ۵

آمد بر تو خاک در تو
باجرم بی حد انت الحسیب ۶

هم چشم گریان هم دل پشیمان
ترسان و لرزان انت المهیب ۷

فیضست و عجزی بر درگه تو
یا قابل التوب یا استثیب ۸

اغفر ذنوبی و استر عیوبی
انی انیب یا مستجیب ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۶۶ - سالک راه حق بیا همت از اولیا طلب
گوهر بعدی:غزل ۶۸ - تن خاک راه دوست کنم حسبی الحبیب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.