هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر به زیباییهای معشوق و احساسات خود نسبت به او میپردازد. از جمله این زیباییها میتوان به لبهای یاقوتگونه، ابروی ماهگونه، و سیبگونه بودن زنخدان معشوق اشاره کرد. شاعر از کشیدن می از دهان معشوق، مکیدن جان از لبهای او، و شنیدن قصههای شیرین از زبانش لذت میبرد.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مضامین عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامناسب باشد. همچنین، برخی از عبارات مانند 'می زدهان تو کشیدن' و 'جان زلبان تو مکیدن' ممکن است نیاز به درک بالاتری از ادبیات و مفاهیم عرفانی داشته باشند.
غزل ۹۸ - سوی تو بی تاب دویدن خوشست
سوی تو بی تاب دویدن خوشست
برقع از آن روی کشیدن خوشست ۱
می زدهان تو کشیدن نکوست
جان زلبان تو مکیدن خوش است ۲
در هوس بوسه لعل لبت
جان بلب کام رسیدن خوش است ۳
گوشهٔ ابروی تو آن ماه نو
بر رخ خورشیدن تو دیدن حوشست ۴
نیست به از باغ رخت روضهٔ
سیب زنخدان تو چیدن خوش است ۵
فیض زمیخانه لعل لبش
ساغر سرشار کشیدن خوش است ۶
قصه شیرین لبش دم بدم
از نی کلک توشنیدن خوشست ۷
برقع از آن روی کشیدن خوشست ۱
می زدهان تو کشیدن نکوست
جان زلبان تو مکیدن خوش است ۲
در هوس بوسه لعل لبت
جان بلب کام رسیدن خوش است ۳
گوشهٔ ابروی تو آن ماه نو
بر رخ خورشیدن تو دیدن حوشست ۴
نیست به از باغ رخت روضهٔ
سیب زنخدان تو چیدن خوش است ۵
فیض زمیخانه لعل لبش
ساغر سرشار کشیدن خوش است ۶
قصه شیرین لبش دم بدم
از نی کلک توشنیدن خوشست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۷ - سبزهٔ خط تو دیدن چه خوش است
گوهر بعدی:غزل ۹۹ - من و هزار گدا همچو من بنزد تو هیچست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.