غزل ۲۵۰ - خوشا آن سر که سودای تو دارد

خوشا آن سر که سودای تو دارد
خوشا آندل که غوغای تو دارد ۱

ملک غیرت برد افلاک حسرت
جنونی را که شیدای تو دارد ۲

دلم در سر تمنای وصالت
سرم در دل تماشای تو دارد ۳

فرود آید به جز وصل تو هیهات
سر شوریده سودای تو دارد ۴

دلم کی باز ماند چون بپرواز
هوای قاف عنقای تو دارد ۵

چو ماهی می‌طپم بر ساحل هجر
که جانم عشق در پای تو دارد ۶

دل و جانرا کنم ماوای آن کو
دل و جان بهر ماوای تو دارد ۷

نهم در پای آن شوریده سر کو
سر شوریده در پای تو دارد ۸

فدایت چون کنم بپذیر جانا
چرا کاین سر تمنای تو دارد ۹

چگونه تن زند از گفت‌وگویت
چو در سر فیض هیهای تو دارد ۱۰