خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این شعر عرفانی و می‌خوارگی از حافظ است که در آن شاعر از یاران می‌خواهد تا در زندگی و پس از مرگش، او را با می و میخانه پیوند دهند. او از آنها می‌خواهد که در زمان بیماری و مرگش، به میخانه بروند و برایش دعا کنند، تابوتش را از تاک بسازند و در خاکدانش خم‌های شراب بگذارند. شاعر تأکید می‌کند که حتی پس از مرگ نیز دوست دارد به میخانه مرتبط باشد.

رده سنی: 18+ این شعر دارای مضامین عرفانی و می‌خوارگی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 18 سال مناسب نباشد. همچنین، اشاره به مرگ و تمایل به می‌نوشی پس از آن ممکن است برای سنین پایین قابل درک یا مناسب نباشد.

یاران میم ز بهر خدا در سبو کنید
آلوده غمم بمیم شست و شو کنید

جام لبالب می از آن دستم آرزوست
بهر خدا شفاعت من نزد او کنید

چو مست می شوید ز شرب مدام دوست
مستی بنده هم بدعا آرزو کنید

ابریق می دهید مرا تا وضو کنم
در سجده‌ام بجانب میخانه رو کنید

بیمار چون شوم ببریدم بمیکده
از بهر صحتم بخم پی فرو کنید

از خویش چون روم بمیم باز آورید
آیم به خویش باز میم در گلو کنید

وقت رحیل سوی من آرید ساغری
رنگم چو زرد شد بمیم سرخ رو کنید

تابوت من ز تاک و کفن هم ز برگ تاک
در میکده بباده مرا شست و شو کنید

تا زنده‌ام نمیروم از میکده برون
بعد از وفات نیز بدان سوم رو کنید

در خاکدان من بگذارید یک دو خم
دفنم چو میکنید میم در گلو کنید

از مرقدم بمیکده‌ها جویها کنید
از هر خم و سبوی رهی هم بجو کنید

دردی کشان ز هم چو بپاشد وجود من
در گردن شما که ز خاکم سبو کنید

ناید بغیر ریزهٔ خم یا سبو بدست
هر چند خاکدان مرا جست‌وجو کنید

بی بادگان چو مستیتان آرزو شود
آئید و خاک مقبرهٔ فیض بو کنید

«فیض کاشانی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir