هوش مصنوعی:
این متن شعری عرفانی و عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و دلبستگی به معشوق و نیاز به شفاعت او سخن میگوید. همچنین، به ناپایداری دنیا و امید به بخت و طالع خوب اشاره دارد.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
غزل ۵۱۰ - نحم خیالت گردد چو طالع
نحم خیالت گردد چو طالع
در چرخ آیند اهل صوامع ۱
رو مینماید دل میرباید
لیکن نپاید چون برق لامع ۲
آن هم بوقتی بر نیک بختی
کو کرده باشد رفع موانع ۳
گه دل رباید گه جان فزاید
گه غم زداید دارد منافع ۴
دلخستگانیم بر خاک کویت
تا تو کرائی بختست و طالع ۵
بر درگه تو بهر شفاعت
جز تو نداریم خود باش شافع ۶
دیگر نگوئی ای فیض الا
شعری که باشد اندر مجامع ۷
در چرخ آیند اهل صوامع ۱
رو مینماید دل میرباید
لیکن نپاید چون برق لامع ۲
آن هم بوقتی بر نیک بختی
کو کرده باشد رفع موانع ۳
گه دل رباید گه جان فزاید
گه غم زداید دارد منافع ۴
دلخستگانیم بر خاک کویت
تا تو کرائی بختست و طالع ۵
بر درگه تو بهر شفاعت
جز تو نداریم خود باش شافع ۶
دیگر نگوئی ای فیض الا
شعری که باشد اندر مجامع ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۷۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۰۹ - خورشید روئی گردید طالع
گوهر بعدی:غزل ۵۱۱ - مطرب عمر این سراید در سماع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.