هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و غزلگونه، زیبایی و جذابیت معشوق را توصیف میکند و احساسات شاعر را نسبت به او بیان میدارد. شاعر از غیرت و رشک دیگران به معشوق سخن میگوید و از عشق و دلباختگی خود مینالد. همچنین، او از معشوق میخواهد که به او رحم کند و دل و جانش را نگیرد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک و استعارههای پیچیده ممکن است برای گروههای سنی پایین نامناسب باشد.
غزل ۵۵۰ - میبرد غیرت ز حسن تو ملک
میبرد غیرت ز حسن تو ملک
رشک دارد بر تو خورشید فلک ۱
کو ملکرا چشم و ابروی چنین
کی بود حور جنانرا این نمک ۲
از میانت میشوم من در گمان
وز دهانت نیز می افتم بشک ۳
نی توانم نفی و نی اثبات کرد
دیده کس بود و نبود مشترک ۴
دل ز من بردی و قصد جان کنی
رحم کن بگذار با من زین دو یک ۵
هم دل و هم جان چهسان شاید گرفت
عدل کن الروح لی و القلب لک ۶
فیض را گر زان دهان لطفی کنی
آب حیوانی زید ور نه هلک ۷
رشک دارد بر تو خورشید فلک ۱
کو ملکرا چشم و ابروی چنین
کی بود حور جنانرا این نمک ۲
از میانت میشوم من در گمان
وز دهانت نیز می افتم بشک ۳
نی توانم نفی و نی اثبات کرد
دیده کس بود و نبود مشترک ۴
دل ز من بردی و قصد جان کنی
رحم کن بگذار با من زین دو یک ۵
هم دل و هم جان چهسان شاید گرفت
عدل کن الروح لی و القلب لک ۶
فیض را گر زان دهان لطفی کنی
آب حیوانی زید ور نه هلک ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۴۹ - ای دهانت تنک شکر لعل لب کان نمک
گوهر بعدی:غزل ۵۵۱ - یا املی و بغیتی لیس هوای فی سواک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.