هوش مصنوعی:
این متن یک دعا یا مناجات عرفانی است که در آن گوینده از خداوند میخواهد تا او را از خودش آزاد کند، قلب و روحش را با عشق الهی زنده نگه دارد، او را از شر شیطان و نفس اماره حفظ کند، و او را به سمت فردوس و علم لدنی هدایت نماید. همچنین، درخواست میکند که خداوند غم و اندوه را از او دور کرده و سینهاش را شاد کند.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و معنوی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات عرفانی و ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
غزل ۷۴۷ - خدایا مرا از من آزاد کن
خدایا مرا از من آزاد کن
ضمیرم بعشق خود آباد کن ۱
سرم را بیاد خودت زنده کن
روان مرا منبع یاد کن ۲
بروی خودت باز کن دیدهام
دلم را بنظارهات شاد کن ۳
خرابم کن از مستی و بیخودی
وجودم بویرانی آباد کن ۴
بفردوس اعلام راهی نما
بعلم لدنیم ارشاد کن ۵
درونم باسرار معمور دار
برونم بطاعات آباد کن ۶
ز شیطان و نفسم پناهی بده
ز جور اعادیم آزاد کن ۷
بس اندوه و غم بر سر هم نشست
گشادی بده سینه را شاد کن ۸
بود فیض دربند خود تا بکی
خدایا دلی از من آزاد کن ۹
ضمیرم بعشق خود آباد کن ۱
سرم را بیاد خودت زنده کن
روان مرا منبع یاد کن ۲
بروی خودت باز کن دیدهام
دلم را بنظارهات شاد کن ۳
خرابم کن از مستی و بیخودی
وجودم بویرانی آباد کن ۴
بفردوس اعلام راهی نما
بعلم لدنیم ارشاد کن ۵
درونم باسرار معمور دار
برونم بطاعات آباد کن ۶
ز شیطان و نفسم پناهی بده
ز جور اعادیم آزاد کن ۷
بس اندوه و غم بر سر هم نشست
گشادی بده سینه را شاد کن ۸
بود فیض دربند خود تا بکی
خدایا دلی از من آزاد کن ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۴۸۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۷۴۶ - بکفافی دلا قناعت کن
گوهر بعدی:غزل ۷۴۸ - بغم خویش دل ما خوش کن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.