هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از توکل به خدا به عنوان راه رهایی از تعلقات دنیوی و ریاکاریهای مذهبی سخن میگوید. شاعر از خرقه و سجاده و تسبیح عبور کرده و به جایگاه والای توکل بر خدا رسیده است. او بتهای درونی و ظاهری را شکسته و به سوی تعالی روحانی حرکت میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقاد از ریاکاریهای مذهبی ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین نیاز به بلوغ فکری برای درک لایههای معنایی شعر وجود دارد.
غزل ۸۴۹ - رفتم بخرابات توکلت علیالله
رفتم بخرابات توکلت علیالله
وارستم از آفات توکلت علیالله ۱
ز خرقه و سجاده و تسبیح گذشتم
در کشف و کرامات توکلت علیالله ۲
در خرقه سالوس نهان چند توان داشت
بتخانهٔ طاعات توکلت علیالله ۳
عزی بدر آوردم و بر خاک فکندم
بر سنگ زدم لات توکلت علیالله ۴
از آب و گل خویش سبک گشتم و رفتم
تا بام سموات توکلت علیالله ۵
راه سفر طامه کبراست توکل
تا چند ز طامات توکلت علیالله ۶
گویم سخنی فیض اگرنه خرفی تو
بگذر ز خرافات توکلت علیالله ۷
وارستم از آفات توکلت علیالله ۱
ز خرقه و سجاده و تسبیح گذشتم
در کشف و کرامات توکلت علیالله ۲
در خرقه سالوس نهان چند توان داشت
بتخانهٔ طاعات توکلت علیالله ۳
عزی بدر آوردم و بر خاک فکندم
بر سنگ زدم لات توکلت علیالله ۴
از آب و گل خویش سبک گشتم و رفتم
تا بام سموات توکلت علیالله ۵
راه سفر طامه کبراست توکل
تا چند ز طامات توکلت علیالله ۶
گویم سخنی فیض اگرنه خرفی تو
بگذر ز خرافات توکلت علیالله ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۵۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۸۴۸ - زین چرخ گردون فروا الی الله
گوهر بعدی:غزل ۸۵۰ - دل گیرد و جان بخشد آن دلبر جانانه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
