هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و فداکاری شاعر به معشوق است. شاعر با تکرار عبارت "ز من چه پرسی" تأکید می‌کند که تمام وجودش متعلق به معشوق است و هر چه دارد از اوست. او خود را شیدا، مأوا، انشا، رسوا، کالا، نای، دریا و صحرای معشوق می‌داند و نشان می‌دهد که معشوق در تمام وجودش نفوذ دارد.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک کامل شعر نیاز به آشنایی با ادبیات و اشعار عرفانی دارد.

غزل ۹۰۰ - پیدای توام ز من چه پرسی

پیدای توام ز من چه پرسی
شیدای توام ز من چه پرسی ۱

در دل پیوسته جای داری
مأوای توام ز من چه پرسی ۲

از سر تا پای صنعت تو است
انشای توام ز من چه پرسی ۳

سر همه مو بموی دانی
رسوای توام ز من چه پرسی ۴

گفتی که چه گفتی و چه کردی
مثوای توام ز من چه پرسی ۵

گفتی که بدی تو یا نکوئی
کالای توام ز من چه پرسی ۶

آنرا شنوی که خود دمیدی
من نای توام ز من چه پرسی ۷

جانم صدف و تو گوهر آن
دریای توام ز من چه پرسی ۸

بر تو پنهانم آشکار است
صحرای توام ز من چه پرسی ۹

فردا چه دهم حساب امروز
فردای توام ز من چه پرسی ۱۰

از من ناید جز آنچه خواهی
بر رای توام ز من چه پرسی ۱۱

اوصاف تو راست فیض مظهر
سیمای توام ز من چه پرسی ۱۲
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۸۹۹ - قصه عشق سرودیم بسی
گوهر بعدی:غزل ۹۰۱ - مثل حسنت بجهان نور ندیده است کسی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.