هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه و عرفانی، به زیبایی احساسات عمیق عاشقانه و تأثیرات معنوی عشق را توصیف میکند. شاعر از نگاه معشوق، تغافل او و تأثیرات شگفتانگیز عشق بر جان و دل سخن میگوید. همچنین، از مفاهیم بلند عرفانی مانند قیامت، حقایق و فیض الهی در قالب عشق زمینی استفاده شده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات به سطحی از بلوغ فکری و ادبی نیاز دارند تا به درستی درک شوند.
غزل ۹۴۶ - نگاه ار میکنی جان میفزائی
نگاه ار میکنی جان میفزائی
تغافل میکنی دل میربائی ۱
قیامت در قیامت مینماید
قیامت را بقامت مینمائی ۲
مرا صد غصه از دل میگشاید
ز زلفت گره چون میگشائی ۳
غمم ز آینهٔ دل میزداید
ز دل گر کینهٔ من میزدائی ۴
حیاتی بر حیاتم میفزاید
چو در لطف نهانم میفزائی ۵
تنت هر موی دارد مویهٔ فیض
چو حرف عشق جانان میسرائی ۶
سر درج حقایق میگشاید
چو در وصف بتان لب میگشائی ۷
تغافل میکنی دل میربائی ۱
قیامت در قیامت مینماید
قیامت را بقامت مینمائی ۲
مرا صد غصه از دل میگشاید
ز زلفت گره چون میگشائی ۳
غمم ز آینهٔ دل میزداید
ز دل گر کینهٔ من میزدائی ۴
حیاتی بر حیاتم میفزاید
چو در لطف نهانم میفزائی ۵
تنت هر موی دارد مویهٔ فیض
چو حرف عشق جانان میسرائی ۶
سر درج حقایق میگشاید
چو در وصف بتان لب میگشائی ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۴۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۹۴۵ - ای نسخهٔ اصل خوبی و رعنائی
گوهر بعدی:غزل ۹۴۷ - چه شود اگر در آئی بطریق آشنائی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.