شاهد افلاکی

چون زلف تو ام جانا در عین پریشانی
چون باد سحرگاهم در بی سر و سامانی ۱

من خاکم و من گردم من اشکم و من دردم
تو مهری و تو نوری تو عشقی و تو جانی ۲

خواهم که تو را در بر بنشانم و بنشینم
تا آتش جانم را بنشینی و بنشانی ۳

ای شاهد افلاکی در مستی و در پاکی
من چشم تو را مانم تو اشک مرا مانی ۴

در سینه ی سوزانم مستوری و مهجوری
در دیده ی بیدارم پیدایی و پنهانی ۵

من زمزمه ی عودم تو زمزمه پردازی
من سلسله ی موجم تو سلسله جنبانی ۶

از آتش سودایت دارم من و دارد دل
داغی که نمی بینی دردی که نمی دانی ۷

دل با من و جان بی تو نسپاری و بسپارم
کام از تو و تاب از من نستانم و بستانی ۸

ای چشم رهی سویت کو چشم رهی جویت ؟
روی از من سر گردان شاید که نگردانی ۹