طوفان حادثات

این سوز سینه شمع شبستان نداشته است
وین موج گریه سیل خروشان نداشته است ۱

آگه ز روزگار پریشان ما نبود
هر دل که روزگار پریشان نداشته است ۲

از نوش خند گرم تو آفاق تازه گشت
صبح بهار این لب خندان نداشته است ۳

ما را دلی بود که ز طوفان حادثات
چون موج یک نفس سر و سامان نداشته است ۴

سر بر نکرد پاک نهادی ز جیب خاک
گیتی سری سزای گریبان نداشته است ۵

جز خون دل ز خوان فلک نیست بهره ای
این تنگ چشم طاقت مهمان نداشته است ۶

دریا دلان ز فتنه ی ایام فارغند
دریای بی کران غم طوفان نداشته است ۷

آزار ما به مور ضعیفی نمی رسد
داریم دولتی که سلیمان نداشته است ۸

غافل مشو ز گوهر اشک رهی که چرخ
این سیم گون ستاره به دامان نداشته است ۹