هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه و غمگین است که از تشبیهات طبیعت مانند باران صبحگاهی، صبح سپید و شام سیاه برای بیان احساسات شاعر استفاده میکند. شاعر از عشق، درد، محنت و گریه سخن میگوید و از نالهها و اشکهای خود به عنوان همراهان رنج یاد میکند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و غمگین است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
باران صبحگاهی
اشک سحر زداید از لوح دل سیاهی
خرم کند چمن را باران صبحگاهی ۱
عمری ز مهرت ای مه شب تا سحر نخفتم
دعوی ز دیده ی من و ز اختران گواهی ۲
چون زلف و عارض او چشمی ندیده هرگز
صبحی بدین سپیدی شامی بدان سیاهی ۳
داغم چو لاله ای گل از درد من چه پرسی؟
مردم ز محنت ای غم از جان من چه خواهی؟ ۴
ای گریه در هلاکم هم عهد رنج و دردی
وی ناله در عذابم همراز اشک و آهی ۵
چندین رهی چه نالی از داغ بی نصیبی؟
در پای لاله رویان این بس که خاک راهی ۶
خرم کند چمن را باران صبحگاهی ۱
عمری ز مهرت ای مه شب تا سحر نخفتم
دعوی ز دیده ی من و ز اختران گواهی ۲
چون زلف و عارض او چشمی ندیده هرگز
صبحی بدین سپیدی شامی بدان سیاهی ۳
داغم چو لاله ای گل از درد من چه پرسی؟
مردم ز محنت ای غم از جان من چه خواهی؟ ۴
ای گریه در هلاکم هم عهد رنج و دردی
وی ناله در عذابم همراز اشک و آهی ۵
چندین رهی چه نالی از داغ بی نصیبی؟
در پای لاله رویان این بس که خاک راهی ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۶۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:پایان شب
گوهر بعدی:عمر نرگس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
