ستاره خندان

بگوش همنفسان آتشین سرودم من
فغان مرغ شبم یا نوای عودم من؟ ۱

مرا ز چشم قبول آسمان نمی افکند
اگر چو اشک ز روشندلان نبودم من ۲

مخور فریب محبت که دوستداران را
بروزگار سیه بختی آزمودم من ۳

به باغبانی بی حاصلم بخند ای برق
که لاله کاشتم و خار و خس درودم من ۴

نبود گوهر یکدانه ای در این دریا
وگرنه چون صدف آغوش می گشودم من ۵

به آبروی قناعت قسم که روی نیاز
به خاکپای فرومایگان نسودم من ۶

اگر چه رنگ شفق یافت دامنم از اشک
همان ستاره خندان لبم که بودم من ۷

گیاه دشت جنون خرم از من است رهی
که از سرشک روان رشک زنده رودم من ۸

بیاد فیضی و گلبانگ عاشقانه اوست
اگر ترانه مستانه ای سرودم من ۹