در سایه سرو

حال تو روشن است دلا از ملال تو
فریاد از دلی که نسوزد به حال تو ۱

ای نوش لب که بوسه به ما کرده ای حرام
گر خون ما چو باده بنوشی حلال تو ۲

یاران چو گل به سایه سرو آرمیده اند
ما و هوای قامت با اعتدال تو ۳

در چشم کس وجود ضعیفم پدید نیست
باز آ که چون خیال شدم از خیال تو ۴

در کار خود زمانه ز ما ناتوان تر است
با ناتوان تر از تو چه باشد جدال تو؟ ۵

خار زبان دراز به گل طعنه می زند
در چشم سفله عیب تو باشد کمال تو ۶

ناساز گشت نغمه جان پرورت رهی
باید که دست عشق دهد گوشمال تو ۷