هوش مصنوعی:
متن شعری است که از نوای آسمانی و غمانگیز رود سخن میگوید و احساسات عمیق شاعر را درباره غم، فراق و زیباییهای طبیعت بیان میکند. شاعر از نالههای مستانه چرخ نیلی و غمهای دلش میگوید و به یاد عزیزان از دست رفته سوگواری میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند غم و فراق نیاز به بلوغ ذهنی برای درک بهتر دارند.
گلبانگ رود
نوای آسمانی آید از گلبانگ رود امشب
بیا ساقی که رفت از دل غم بود و نبود امشب ۱
فراز چرخ نیلی ناله مستانه ای دارد
دل از بام فلک دیگر نمی آید فرود امشب ۲
که بود آن آهوی وحشی چه بود آن سایه مژگان؟
که تاب از من ستاند امروز و خواب از من ربود امشب ۳
بیاد غنچه خاموش او سر در گریبانم
ندارم با نسیم گل سر گفت و شنود امشب ۴
ز بس بر تربت صائب عنان گریه سر دادم
رهی از چشمهٔ چشمم خجل شد زنده رود امشب ۵
بیا ساقی که رفت از دل غم بود و نبود امشب ۱
فراز چرخ نیلی ناله مستانه ای دارد
دل از بام فلک دیگر نمی آید فرود امشب ۲
که بود آن آهوی وحشی چه بود آن سایه مژگان؟
که تاب از من ستاند امروز و خواب از من ربود امشب ۳
بیاد غنچه خاموش او سر در گریبانم
ندارم با نسیم گل سر گفت و شنود امشب ۴
ز بس بر تربت صائب عنان گریه سر دادم
رهی از چشمهٔ چشمم خجل شد زنده رود امشب ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۶۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:زبان اشک
گوهر بعدی:شکوه ناتمام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.