هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و غمگین، از درد عشق و فراق می‌گوید. شاعر از یار دوری می‌کند که مانند خورشید و ماه است، اما به او بی‌اعتنایی می‌کند. او از غم و اندوه خود می‌نالد و آرزوی دیدار و محبت معشوق را دارد. تصاویری مانند سرو، غنچه، و شقایق برای توصیف معشوق و احساسات شاعر به کار رفته‌اند.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد فراق و اندوه نیاز به بلوغ عاطفی دارد.

ماه قدح پوش

هوشم ربوده ماه قدح نوشی
خورشید روی زهره بناگوشی ۱

زنجیر دل ز جعد سیه سازی
گلبرگ تر به مشک سیه پوشی ۲

از غم بسان سوزن زرینم
در آرزوی سیم بر و دوشی ۳

خون جگر به ساغر من کرده
ساغر ز دست مدعیان نوشی ۴

بینم بلا ز نرگس بیماری
دارم فغان ز غنچه خاموشی ۵

دردا که نیست ز آن بت نوشین لب
ما را نه بوسه ای و نه آغوشی ۶
بالای او به سرو سهی ماند ۷
مژگان او بخت رهی ماند ۸

ای مشکبو نسیم صبحگاهی
از من بگو بدان مه خرگاهی ۹

آه و فغان من به قلک برشد
سنگین دلت نیافته آگاهی ۱۰

با آهنین دل تو چه داند کرد؟
آه شب و فغان سحرگاهی ۱۱

ای همنشین بیهوده گو تا چند
جان مرا به خیره همی کاهی؟ ۱۲

راحت ز جان خسته چه می جویی؟
طاقت ز مرغ بسته چه میخواهی؟ ۱۳
بینی گر آن دو برگ شقایق را ۱۴
دانی بلای خاطر عاشق را ۱۵
قالب: ترکیب بند
تعداد ابیات: ۱۳
کانال گوهرین در ایتا
۴۴۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:سایهٔ گیسو
گوهر بعدی:باده فروش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.