هوش مصنوعی:
این متن یک شعر اخلاقی و پندآموز است که دربارهٔ دوری از افراد ناشایست، پرهیز از خوی زشت، و اهمیت داشتن رفتار نیکو سخن میگوید. شاعر هشدار میدهد که اگر مانند افراد بد رفتار کنیم، عواقب ناخوشایندی در انتظارمان خواهد بود.
رده سنی:
15+
محتوا شامل مفاهیم اخلاقی و انتقادی است که برای درک کامل آن، مخاطب باید از بلوغ فکری و تجربهٔ کافی برخوردار باشد. همچنین، استفاده از استعارهها و کنایههای ادبی ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
ابنای روزگار
یاری از ناکسان امید مدار
ای که با خوی زشت یار نهای ۱
سگدلان لقمه خوار یکدیگرند
خون خوری گر از آن شمار نه ا ی ۲
همچو صبحت شود گریبان چاک
ای که چون شب سیاهکار نهای ۳
پایمال خسان شوی چون خاک
گر جهانسوز چون شرار نهای ۴
ره نیابی به گنج خانه بخت
جانگزا گر بسان مار نهای ۵
تا چو گل شیوه ات کم آزاری است
ایمن از رنج نیش خار نهای ۶
روزگارت به جان بود دشمن
ای که همرنگ روزگار نهای ۷
ای که با خوی زشت یار نهای ۱
سگدلان لقمه خوار یکدیگرند
خون خوری گر از آن شمار نه ا ی ۲
همچو صبحت شود گریبان چاک
ای که چون شب سیاهکار نهای ۳
پایمال خسان شوی چون خاک
گر جهانسوز چون شرار نهای ۴
ره نیابی به گنج خانه بخت
جانگزا گر بسان مار نهای ۵
تا چو گل شیوه ات کم آزاری است
ایمن از رنج نیش خار نهای ۶
روزگارت به جان بود دشمن
ای که همرنگ روزگار نهای ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
۴۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شاخک شمعدانی
گوهر بعدی:موی سپید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
