هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از گفتگوی خود با یک گل افسرده میگوید که پروازشان مانند شراره است. او از دل سوختن خود بر محنت نقشآفرین سخن میگوید و اشاره میکند که نقش قلم او ناپایدار است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عرفانی و احساسی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده مانند 'پرواز شرار' و 'نقش ناپایدار' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
مرا روزی گل افسرده ئی گفت
مرا روزی گل افسرده ئی گفت
نمود ما چو پرواز شرار است ۱
دلم بر محنت نقش آفرین سوخت
که نقش کلک او ناپایدار است ۲
نمود ما چو پرواز شرار است ۱
دلم بر محنت نقش آفرین سوخت
که نقش کلک او ناپایدار است ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
۵۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مشو ای غنچهٔ نورسته دلگیر
گوهر بعدی:جهان ما که پایانی ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
