هوش مصنوعی:
شاعر از طبیعت و زیباییهای آن مانند دریا، کوه، بهار، یاسمن، سبزه و لاله سخن میگوید و احساسات خود را با این عناصر طبیعت درمیآمیزد. او همچنین از غم عشق و تأثیر آن بر روحیه خود میگوید و چگونه این احساسات با نواهای طبیعت ترکیب میشوند.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عاطفی و طبیعتگرایانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیهات پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
نسیم صبح
ز روی بحر و سر کوهسار می آیم
ولیک می نشناسم که از کجا خیزم ۱
دهم به غمزده طایر پیام فصل بهار
ته نشیمن او سیم یاسمن ریزم ۲
به سبزه غلتم و بر شاخ لاله می پیچم
که رنگ و بو ز مسامات او بر انگیزم ۳
خمیده تا نشود شاخ او ز گردش من
به برگ لاله و گل نرم نرمک آویزم ۴
چو شاعری ز غم عشق در خروش آید
نفس نفس به نوا های او در آمیزم ۵
ولیک می نشناسم که از کجا خیزم ۱
دهم به غمزده طایر پیام فصل بهار
ته نشیمن او سیم یاسمن ریزم ۲
به سبزه غلتم و بر شاخ لاله می پیچم
که رنگ و بو ز مسامات او بر انگیزم ۳
خمیده تا نشود شاخ او ز گردش من
به برگ لاله و گل نرم نرمک آویزم ۴
چو شاعری ز غم عشق در خروش آید
نفس نفس به نوا های او در آمیزم ۵
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۳۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:سرود انجم
گوهر بعدی:پند باز با بچهٔ خویش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
