ز خاک خویش طلب آتشی که پیدا نیست

ز خاک خویش طلب آتشی که پیدا نیست
تجلی دگری در خور تقاضا نیست ۱

به ملک جم ندهم مصرع نظیری را
«کسی که کشته نشد از قبیلهٔ ما نیست» ۲

اگرچه عقل فسون پیشه لشکری انگیخت
تو دل گرفته نباشی که عشق تنها نیست ۳

تو ره شناس نئی وز مقام بیخبری
چه نغمه ایست که در بربط سلیمی نیست ۴

نظر بخویش چنان بسته ام که جلوهٔ دوست
جهان گرفت و مرا فرصت تماشا نیست ۵

بیا که غلغله در شهر دلبران فکنیم
جنون زنده دلان هرزه گرد صحرا نیست ۶

ز قید و صید نهنگان حکایتی آور
مگو که زورق ما روشناس دریا نیست ۷

مرید همت آن رهروم که پا نگذاشت
به جاده ئی که درو کوه و دشت و دریا نیست ۸

شریک حلقهٔ رندان باده پیما باش
حذر ز بیعت پیری که مرد غوغا نیست ۹

برهنه حرف نگفتن کمال گویائیست
حدیث خلوتیان جز به رمز و ایما نیست ۱۰