هوش مصنوعی:
این شعر از اقبال لاهوری به مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی میپردازد. شاعر از تواناییهای انسان در تغییر جهان و رهایی از محدودیتها سخن میگوید. همچنین، به موضوعات تقدیر، خودشناسی و تواناییهای نهفته انسان اشاره میکند. در نهایت، شاعر از قدرت عشق و اراده انسان در خلق جهان جدیدی صحبت میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال دشوار باشد. درک این متن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم انتزاعی دارد.
درون لاله گذر چون صبا توانی کرد
درون لاله گذر چون صبا توانی کرد
بیک نفس گره غنچه وا توانی کرد ۱
حیات چیست جهان را اسیر جان کردن
تو خود اسیر جهانی کجا توانی کرد ۲
مقدر است که مسجود مهر و مه باشی
ولی هنوز ندانی چها توانی کرد ۳
اگر ز میکدهٔ من پیاله ئی گیری
ز مشت خاک جهانی بپا توانی کرد ۴
چسان به سینه چراغی فروختی اقبال
به خویش آنچه توانی به ما توانی کرد ۵
بیک نفس گره غنچه وا توانی کرد ۱
حیات چیست جهان را اسیر جان کردن
تو خود اسیر جهانی کجا توانی کرد ۲
مقدر است که مسجود مهر و مه باشی
ولی هنوز ندانی چها توانی کرد ۳
اگر ز میکدهٔ من پیاله ئی گیری
ز مشت خاک جهانی بپا توانی کرد ۴
چسان به سینه چراغی فروختی اقبال
به خویش آنچه توانی به ما توانی کرد ۵
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۵
۴۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مه و ستاره که در راه شوق هم سفرند
گوهر بعدی:اگر به بحر محبت کرانه می خواهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.