ز سلطان کنم آرزوی نگاهی

ز سلطان کنم آرزوی نگاهی
مسلمانم از گل نسازم الهی ۱

دل بی نیازی که در سینه دارم
گدارا دهد شیوهٔ پادشاهی ۲

ز گردون فتد آنچه بر لالهٔ من
فرو ریزم او را به برگ گیاهی ۳

چو پروین فرو ناید اندیشهٔ من
به دریوزهٔ پرتو مهر و ماهی ۴

اگر آفتابی سوی من خرامد
به شوخی بگردانم او را ز راهی ۵

به آن آب و تابی که فطرت ببخشد
درخشم چو برقی به ابر سیاهی ۶

ره و رسم فرمانروایان شناسم
خران بر سر بام و یوسف بچاهی ۷