هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از یکنواختی و رکود در جامعه انتقاد می‌کند و بیان می‌کند که همه چیز از جمله مسجد، مکتب و میخانه بی‌ثمر شده‌اند. او از نبود معانی تازه و اصیل شکایت دارد و مردم را بی‌حرارت و بی‌هدف توصیف می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که مشکل اصلی نه گذر زمان، بلکه بی‌هدفی و تنهایی افراد است.
رده سنی: 18+ محتوا شامل مفاهیم انتزاعی و انتقادهای اجتماعی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی مفاهیم عرفانی و فلسفی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.

غزل زنده رود

این گل و لاله تو گوئی که مقیم اند همه
راه پیما صفت موج نسیم اند همه ۱

معنی تازه که جوئیم و نیابیم کجاست
مسجد و مکتب و میخانه عقیم اند همه ۲

حرفی از خویشتن آموز و در آن حرف بسوز
که درین خانقه بی سوز کلیم اند همه ۳

از صفا کوشی این تکیه نشینان کم گوی
موی ژولیده و ناشسته گلیم اند همه ۴

چه حرمها که درون حرمی ساخته اند
اهل توحید یک اندیش و دو نیم اند همه ۵

مشکل این نیست که بزم از سر هنگامه گذشت
مشکل این است که بی نقل و ندیم اند همه ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۴۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:پیغام افغانی با ملت روسیه
گوهر بعدی:فلک زهره
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.