هوش مصنوعی: شاعر از گل لاله‌ای سخن می‌گوید که از خاک برآمده و خونش جاری است. او از مخاطب می‌خواهد که این لاله را با مهربانی بپذیرد، زیرا تنها چیزی که دارد دلش است.
رده سنی: 14+ این متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'لاله از مشت غبار' و 'خونش می‌تراود' نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

دمید آن لاله از مشت غبارم

دمید آن لاله از مشت غبارم
که خونش می تراود از کنارم ۱

قبولش کن ز راه دلنوازی
که من غیر از دلی ، چیزی ندارم ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۳۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:درین بتخانه دل با کس نبستم
گوهر بعدی:حضور ملت بیضا تپیدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.