خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر در این متن از احساس تنهایی و درونیات خود سخن میگوید، از شریک شدن در درد و رنج لاله (نماد عشق و رنج) و بیان رازهای زندگی میگوید. او با وجود تنهایی، نکتهای از شوق را با کسی در میان گذاشته و تنها سروده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن برای کودکان دشوار است. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با مفاهیم تنهایی، عشق و جستجوی معنا ارتباط برقرار کنند.
شریک درد و سوز لاله بودم
شریک درد و سوز لاله بودم
ضمیر زندگی را وا نمودم ۱
ندانم با که گفتم نکتهء شوق
که تنها بودم و تنها سرودم ۲
ضمیر زندگی را وا نمودم ۱
ندانم با که گفتم نکتهء شوق
که تنها بودم و تنها سرودم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:بهرحالی که بودم خوش سرودم
گوهر بعدی:هنوز این خاک دارای شرر هست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
