هوش مصنوعی: در این متن، شاعر از تاریکی و سکوت شب در کوه و دشت سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که هیچ نشانه‌ای از زندگی (مرغ یا موج) وجود ندارد. سپس به عدم روشنایی قندیل راهبان اشاره کرده و در پایان تأکید می‌کند که تنها تابش خورشید می‌تواند تاریکی را از بین ببرد.
رده سنی: 14+ متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

شب این کوه و دشت سینه تابی

شب این کوه و دشت سینه تابی
نه در وی مرغکی نی موجبی ۱

نگردد روشن از قندیل رهبان
تو میدانی که بایدفتابی ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:نگهدارنچه درب و گل تست
گوهر بعدی:نکو میخوان خط سیمای خود را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.