هوش مصنوعی: شاعر در این متن از فقر و نداری خود می‌گوید و بیان می‌کند که تنها دارایی‌اش نگاهی است و همه چیز در نظرش بی‌ارزش است. او ترجیح می‌دهد مانند زاغی در دخمه باشد تا اینکه بازیچه دست دیگران شود.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی موجود در متن برای درک و تجربه کافی نیاز به بلوغ فکری دارد و ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

فقیرم ساز و سامانم نگاهی است

فقیرم ساز و سامانم نگاهی است
به چشمم کوه یاران برگ کاهی است ۱

ز من گیر این که زاغ دخمه بهتر
ازن بازی که دستموز شاهیست ۲
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۲۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:بگو از من به پرویزان این عصر
گوهر بعدی:در دل را بروی کس نبستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.