حکایت ۹ - شنیده‌ام که در این روزها کهن پیری

شنیده‌ام که در این روزها کهن پیری
خیال بست به پیرانه‌سر که گیرد جفت ۱

بخواست دخترکی خوبروی گوهرنام
چو دُرجِ گوهرش از چشم مردمان بنهفت ۲

چنان‌که رسم عروسی بُوَد تماشا بود
ولی به حملهٔ اول عصای شیخ بخفت ۳

کمان کشید و نزد بر هدف، که نتوان دوخت
مگر به خامهٔ فولاد جامهٔ هنگفت ۴

به دوستان گله آغاز کرد و حجت ساخت
که خان‌ومانِ من این شوخ‌دیده پاک برُفت ۵

میان شوهر و زن جنگ و فتنه خاست چنان
که سر به شحنه و قاضی کشید و سعدی گفت: ۶

پس از خلافت و شنعت گناهِ دختر نیست
تو را که دست بلرزد گهر چه دانی سفت؟! ۷

سود دریا نیک بودی گر نبودی بیم موج
صحبت گل خوش بُدی گر نیستی تشویش خار ۸

دوش چون طاووس می‌نازیدم اندر باغ وصل
دیگر امروز از فراق یار می‌پیچم چو مار ۹