دیگران کاشتند و ...

شاه انوشیروان به موسم دی
رفت بیرون ز شهر بهر شکار ۱

در سر راه دید مزرعه‌ای
که در آن بود مردم بسیار ۲

اندر آن دشت پیرمردی دید
که گذشته است عمر او ز نود ۳

دانهٔ جوز در زمین می‌کاشت
که به فصل بهار سبز شود ۴

گفت کسری به پیرمرد حریص
که: «چرا حرص می‌زنی چندین؟ ۵

پایهای تو بر لب گور است
تو کنون جوز می‌کنی به زمین ۶

جوز ده سال عمر می‌خواهد
که قوی گردد و به بار آید ۷

تو که بعد از دو روز خواهی مرد
گردکان کشتنت چه کار آید؟» ۸

مرد دهقان به شاه کسری گفت:
« مردم از کاشتن زیان نبرند ۹

دگران کاشتند و ما خوردیم
ما بکاریم و دیگران بخورند» ۱۰