غزل ۱۰۸۸ - پیش ارباب حسب ترک نسب باید کرد

پیش ارباب حسب ترک نسب باید کرد
پردهٔ دیده و دل فرش ادب باید کرد ۱

کاروانها همه محمل کش یأس است اینجا
ناله را بدرقهٔ سعی طلب باید کرد ۲

باعث‌ گریه درین دشت اگر چیزی نیست
الم بیکسیی هست سبب بایدکرد ۳

گر شود پیش تو منظور نثار نگهی
گوهر جان به هوس تحفهٔ لب باید کرد ۴

جمع بودن به پریشان‌صفتی آسان نیست
روزها در قدم زلف تو شب باید کرد ۵

زبن توهمکده سامان دگر نتوان یافت
جز دمی چند که ایثار تعب بایدکرد ۶

ترک لذات جهان مفت سلامت شمرید
این شکر قابل آن نیست‌که تب بایدکرد ۷

جیب‌ها موج طربگاه حضور دریاست
فکر خود کن‌ گرت اندیشهٔ رب باید کرد ۸

نم آب و کف خاکی بهم آمیخته است
هر چه آید ز تو کاری‌ست عجب باید کرد ۹

بیدل این انجمن وهم دگر نتوان یافت
درد هم مفت تماشاست طرب باید کرد ۱۰