هوش مصنوعی:
متن بالا یک شعر عرفانی و فلسفی است که از مفاهیمی مانند صبوح (شراب معنوی)، توبه، عفو، و عرفان استفاده میکند. شاعر از دل میخواهد که در وقت صبوح پیاله بگیرد و از فیض الهی بهره ببرد. همچنین، به مفاهیمی مانند آیینه حقیقت، روح، و گریه عرفانی اشاره میشود. در پایان، شاعر به یارانی اشاره میکند که در حال صبوحی هستند و از جام زهر مینوشند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و استعارههای به کار رفته ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
غزل ۱۱۱ - ای دل پیاله گیر که وقت صبوح تست
ای دل پیاله گیر که وقت صبوح تست
کز فیض جمله فتح، محل فتوح تست ۱
آیینه ای که صورت و معنی نمایدت
دست است، گر جمله سوخته، در جیب روح تست ۲
اسباب عفو را، چه به ما، جلوه می دهی
ما توبه دشمنیم و ستم را صبوح تست ۳
اهل مسیح را به فلک بر، مسیح وار
این گریه من است، نه توفان نوح تست ۴
یاران ز شیر دختر رز در صبوحی اند
عرفی تو جام زهر کش، کین صبوح تست ۵
کز فیض جمله فتح، محل فتوح تست ۱
آیینه ای که صورت و معنی نمایدت
دست است، گر جمله سوخته، در جیب روح تست ۲
اسباب عفو را، چه به ما، جلوه می دهی
ما توبه دشمنیم و ستم را صبوح تست ۳
اهل مسیح را به فلک بر، مسیح وار
این گریه من است، نه توفان نوح تست ۴
یاران ز شیر دختر رز در صبوحی اند
عرفی تو جام زهر کش، کین صبوح تست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۴۲۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۱۰ - مرو به بادیه گردی که زرق و شیدایی است
گوهر بعدی:غزل ۱۱۲ - سنبلی کو لاله را در بر کشد گیسوی تست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.