هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساسات عمیق خود مانند غم، تنهایی و ناامیدی سخن میگوید. او به نالههای خود و تأثیر آن بر دلش اشاره میکند و از این که هیچگاه نه او از کسی شاد شده و نه کسی از او. همچنین، او به طبیعت و بلبل اشاره میکند که با وجود زیباییهایش، باز هم غمگین است. در نهایت، شاعر از سرنوشت و تقدیر خود گلایه میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آنها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. همچنین، موضوعاتی مانند غم و تنهایی نیاز به بلوغ فکری دارد تا به درستی درک شود.
غزل ۱۷ - در خاطر آن شوخ مگر ناله اثر داشت
در خاطر آن شوخ مگر ناله اثر داشت
کامشب دلم از ناله ی خود شوق دگر داشت ۱
خوش بود سراییدن بلبل به چمن لیک
خود بر سر دیوار غم آهنگ دگر داشت ۲
هرگز نه من از کس، نه کس از من نشدی شاد
در خلقت من چرخ، رضی تا چه نظر داشت ۳
کامشب دلم از ناله ی خود شوق دگر داشت ۱
خوش بود سراییدن بلبل به چمن لیک
خود بر سر دیوار غم آهنگ دگر داشت ۲
هرگز نه من از کس، نه کس از من نشدی شاد
در خلقت من چرخ، رضی تا چه نظر داشت ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
۴۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶ - مرا در دل غم جانانهای هست
گوهر بعدی:غزل ۱۸ - شورت در سر خمار نگذاشت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.