غزل ۱۹ - تا از بر چشم آن جوان رفت

تا از بر چشم آن جوان رفت
بینائی چشم ما از آن رفت ۱

رفتم که از آن کناره گیرم
هر چیز که بود از میٰان رفت ۲

دل رفت که دوست کام گردد
بیچاره به کام دشمنان رفت ۳

از ذوق سمٰاع در خروشم
تا نام که باز بر زبان رفت ۴

ای از همه مانده بر سر هیچ
جهدی جهدی که کاروان رفت ۵

خود را به کنار خود ندیدیم
تا از که حدیث در میان رفت ۶

اندیشه کجا رسد به کنهش
بر چرخ کسی به نردبان رفت؟ ۷

دیگر ز ندامتم چه حاصل
اکنون که چو تیرم از کمان رفت ۸

تعیین قدر نمیتوان کرد
از تیر قضا کجٰا توان رفت ۹

از کشتن من زیان چه داری؟
حرفیست که در میان، زیان رفت ۱۰

چون رفت ز بام سوی خلوت
گویی تو که ماه ز آسمٰان رفت ۱۱

شد خاک رضی بر آستانش
رفته رفته بر آسمٰان رفت ۱۲