غزل ۲۷ - جائی که به طاعات مباهات توان کرد

جائی که به طاعات مباهات توان کرد
محراب صنم قبلهٔ حاجات توان کرد ۱

من روی به کعبه نهم از خاک در تو
از کعبه اگر رو به خرابات توان کرد ۲

چون روح قدس در طلب زندهٔ شوقم
در عشق تو اظهار کرامات توان کرد ۳

نه جرأت پروانه و نه تاب سمندر
دعوی محبت به چه آیات توان کرد ۴

آنجا که منم ز اهرمن اعجاز توان دید
و آنجا که توئی بندگی لات توان کرد ۵