هوش مصنوعی:
این شعر از حافظ، با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، به بیان عشق و دلبستگی شاعر به معشوق میپردازد. شاعر تأکید میکند که حضور معشوق جهان را روشن میکند و غیبت او همه جا را تاریک میسازد. همچنین، او از درد دوری و عشق نافرجام سخن میگوید و با اشاره به مفاهیمی مانند بتکده و حرم، به جنبههای عرفانی عشق نیز اشاره میکند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۲۹ - گر نقاب از رخ آن صنم گیرد
گر نقاب از رخ آن صنم گیرد
ماه و خورشید را عدم گیرد ۱
ور به بتخانه پرتو اندازد
بتکده رونق حرم گیرد ۲
گر دو دست از دو دیده بر گیرم
همه آفاق درد و غم گیرد ۳
نیستم بوالهوس که فرمائی
هرزه دو سگ شکار کم گیرد ۴
سگ بیچاره گر فرشته شود
نشود کاهوی حرم گیرد ۵
دُودِ دل از قلم زبانه کشید
چون بیٰاد رضی قلم گیرد ۶
ماه و خورشید را عدم گیرد ۱
ور به بتخانه پرتو اندازد
بتکده رونق حرم گیرد ۲
گر دو دست از دو دیده بر گیرم
همه آفاق درد و غم گیرد ۳
نیستم بوالهوس که فرمائی
هرزه دو سگ شکار کم گیرد ۴
سگ بیچاره گر فرشته شود
نشود کاهوی حرم گیرد ۵
دُودِ دل از قلم زبانه کشید
چون بیٰاد رضی قلم گیرد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۱۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۸ - صبا هر گاه وصف آن پری کرد
گوهر بعدی:غزل ۳۰ - بمن آن مه دگر امشب نسازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.