هوش مصنوعی:
این شعر از رضی الدین آرتیمانی بیانگر احساسات عاشقانه و عرفانی است. شاعر از ناسازگاری دنیا و ناهماهنگی میان عاشق و معشوق سخن میگوید و اشاره میکند که تنها عاشقان واقعی میتوانند یکدیگر را درک کنند. همچنین، او به تفاوت میان زاهدان و اهل دل اشاره میکند و جهان را در خواب میبیند در حالی که خود بیدار است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.
غزل ۳۰ - بمن آن مه دگر امشب نسازد
بمن آن مه دگر امشب نسازد
گل نازک به تاب و تب نسازد ۱
بغیر از من چنین یا رب نسوزد
بغیر از تو چنین، یا رب نسازد ۲
از آن تار است این عالم بچشمم
که خورشید جهان با شب نسازد ۳
نسازد زاهد ار با ما عجب نیست
که خلق تنگ با مشرب نسازد ۴
نساز هیچکس با صاحب دل
که خود را هیچ جا صاحب نسازد ۵
تو بیداری و عالم جمله در خواب
رضی اکنون چرا مطلب نسازد ۶
گل نازک به تاب و تب نسازد ۱
بغیر از من چنین یا رب نسوزد
بغیر از تو چنین، یا رب نسازد ۲
از آن تار است این عالم بچشمم
که خورشید جهان با شب نسازد ۳
نسازد زاهد ار با ما عجب نیست
که خلق تنگ با مشرب نسازد ۴
نساز هیچکس با صاحب دل
که خود را هیچ جا صاحب نسازد ۵
تو بیداری و عالم جمله در خواب
رضی اکنون چرا مطلب نسازد ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۹ - گر نقاب از رخ آن صنم گیرد
گوهر بعدی:غزل ۳۱ - سرم بالش تنم مفرش بسوزد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
