هوش مصنوعی: شاعر در این متن از رنج‌های عاشقانه و جدایی از یار می‌گوید. او از دردهای سینه و اشک‌های چشم سخن می‌گوید و بیان می‌کند که تنها با جرعه‌ای می‌تواند از این رنج‌ها رهایی یابد. شاعر خود را سرشار از عشق و جنون می‌داند و یار را به دریای زیبایی و باد بهار تشبیه می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب‌تر است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.

غزل ۴۲ - چند ز دوران چرخ چند ز هجران یار

چند ز دوران چرخ چند ز هجران یار
سینه شود شعله خیز، دیده شود اشکبار ۱

آنچه کشیدم ازو من به یکی جرعه می
میکده‌ها بایدم از پی دفع خمار ۲

من همه صحرای عشق، او همه دریای حسن
من همه شور و جنون، او همه باد بهار ۳
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۳
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۴۱ - بی‌پرده برون میا که بسیار
گوهر بعدی:غزل ۴۳ - آن روی چون ماه آن زلف چون مار
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.