غزل ۴۴ - شور عشقی کرده بازم بیقرار

شور عشقی کرده بازم بیقرار
باز دل را داده‌ام بی‌اختیار ۱

گو قرار حیرت ماهم بده
ای که داری در تکاپویش قرار ۲

ما به عهدت استوار استاده‌ایم
گر چه عهد تو نباشد استوار ۳

چند باشم همچو چشمت ناتوان
چند باشم همچو زلفت بیقرار ۴

یا مرا یک روزگاری دست ده
یا که دست از روزگار من بدار ۵

دل تسلی میشود از وعده‌ات
گر چه خواهی کشتنم از انتظار ۶

گر نداری شوری از ما بر کران
ور نداری شوقی از ما بر کنار ۷

دور از آن روح مجسّم زنده‌ای
زین گران جانی رضی شرمی بدار ۸