هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج شاعر از دوری معشوق و بیان ناامیدی‌ها و رنج‌های اوست. شاعر از غم و اندوه خود می‌گوید و اینکه چگونه در طلب معشوق، سختی‌های بسیاری را تحمل کرده است. او از نادیده گرفته شدن دعاهایش شکایت دارد و به زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به کربلا اشاره می‌کند که می‌تواند نمادی از رنج و فداکاری باشد.
رده سنی: 16+ این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به رنج و غم و مفاهیم پیچیده‌ای مانند کربلا نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.

غزل ۵۳ - پلاس تن به بر، از دست غم قبا کردم

پلاس تن به بر، از دست غم قبا کردم
به این لباس برش عرض مدعا کردم ۱

نماند حاجت کس ناروا نمیدانم
که گفت یا رب یا رب که من دعا کردم ۲

هزار حیف ندانی که دور از تو بمن
چها گذشت و چها دیدم و چها کردم ۳

نبود غیر کمالت بهر چه کردم گوش
مه جمال تو دیدم چو چشم وا کردم ۴

جهان ز حرف تو پر بود تا بدم خاموش
بریده باد زبانم سخن چرا کردم ۵

به اتفاق رضی آمدم به طوف درت
تو را ندیدم آنجا و کربلا کردم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۵۱۰
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:غزل ۵۲ - چو از جور رقیبان از در او بار می‌بستم
گوهر بعدی:غزل ۵۴ - جز در عشق بهر در که شدم خوار شدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.