هوش مصنوعی:
این شعر بیانگر درد و رنج شاعر از دوری معشوق و بیان ناامیدیها و رنجهای اوست. شاعر از غم و اندوه خود میگوید و اینکه چگونه در طلب معشوق، سختیهای بسیاری را تحمل کرده است. او از نادیده گرفته شدن دعاهایش شکایت دارد و به زیبایی معشوق و تأثیر آن بر خود اشاره میکند. در نهایت، شاعر به کربلا اشاره میکند که میتواند نمادی از رنج و فداکاری باشد.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، اشاره به رنج و غم و مفاهیم پیچیدهای مانند کربلا نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
غزل ۵۳ - پلاس تن به بر، از دست غم قبا کردم
پلاس تن به بر، از دست غم قبا کردم
به این لباس برش عرض مدعا کردم ۱
نماند حاجت کس ناروا نمیدانم
که گفت یا رب یا رب که من دعا کردم ۲
هزار حیف ندانی که دور از تو بمن
چها گذشت و چها دیدم و چها کردم ۳
نبود غیر کمالت بهر چه کردم گوش
مه جمال تو دیدم چو چشم وا کردم ۴
جهان ز حرف تو پر بود تا بدم خاموش
بریده باد زبانم سخن چرا کردم ۵
به اتفاق رضی آمدم به طوف درت
تو را ندیدم آنجا و کربلا کردم ۶
به این لباس برش عرض مدعا کردم ۱
نماند حاجت کس ناروا نمیدانم
که گفت یا رب یا رب که من دعا کردم ۲
هزار حیف ندانی که دور از تو بمن
چها گذشت و چها دیدم و چها کردم ۳
نبود غیر کمالت بهر چه کردم گوش
مه جمال تو دیدم چو چشم وا کردم ۴
جهان ز حرف تو پر بود تا بدم خاموش
بریده باد زبانم سخن چرا کردم ۵
به اتفاق رضی آمدم به طوف درت
تو را ندیدم آنجا و کربلا کردم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۵۱۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۵۲ - چو از جور رقیبان از در او بار میبستم
گوهر بعدی:غزل ۵۴ - جز در عشق بهر در که شدم خوار شدم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.