غزل ۵۵ - تا بسر شوری از آن زلف پریشان دارم

تا بسر شوری از آن زلف پریشان دارم
نه سر کفر و نه اندیشهٔ ایمان دارم ۱

پرده بردار که تا بر همه روشن گردد
کز چه رو مذهب خورشید پرستان دارم ۲

پیرم از رشک و شد آمیخته با جان غم یار
یوسف و گرگ به یک چاه به زندان دارم ۳

با خیال رخت آسوده‌ام از محنت هجر
همره نوح، چه اندیشه ز طوفان دارم ۴

ای رضی روزی کافر نشود امنی کو
این خجالت که من از گبر و مسلمان دارم ۵