غزل ۶۱ - آنچه من از تو، خدا می‌بینم

آنچه من از تو، خدا می‌بینم
همه جا خوف و رجا می‌بینم ۱

با وجود همه نومیدیها
همه امید روا می‌بینم ۲

پای تا سر همه عصیان و خطا
همه پاداش خطا می‌بینم ۳

دیده بر دوز ز خود تا بینی
کز کجٰا تا به کجا می‌بینم ۴

با وجودی که تو را نتوان دید
من چه گویم که چهٰا می‌بینم ۵

از همه چیز تو را میشنوم
در همه چیز تو را می‌بینم ۶

نیست جائی که نباشی آنجٰا
از سمک تا به سما می‌بینم ۷

خسته دلها همه خرم دیدم
بسته درها همه وا می‌بینم ۸

پا نهٰادم چو رضی در طلبت
سر خود در ته پا می‌بینم ۹