غزل ۷۶ - تو بدین چشم شوخ و روی چو ماه

تو بدین چشم شوخ و روی چو ماه
ببری دل ز دست سنگ سیاه ۱

زیر دستت چه آسمـٰان چه زمین
پایمالت چه آفتاب و چه ماه ۲

روز مستی نمیبریم بسر
این زمان آمدیم بر سر راه ۳

چون ننالیم که از تماشایش
باز گردد بسوی دیده نگاه ۴

آنچه آن جلوه کرد با جانم
برق هرگز نمیکند به گیاه ۵

ای که بی باک بر سر راهش
میروی و نمیروی از راه ۶

باش یک لحظه تا برون آید
آفتابم ز زیر ابر سیاه ۷

نفست از چه مرده زنده کند
گر نه روح اللهی، بلا اشباه ۸

سنگ سوزم اگر ببـٰارم اشک
چرخ ریزم اگر بر آرم آه ۹

گاه و بی‌گاه منع ما نکنی
چشمت ار بر رخش فتد ناگاه ۱۰

گفتمش میرود رضی گفتا
هر کجا میرود خدا همراه ۱۱