غزل ۷۸ - کیم از جان خود سیری ز عمر خویش بیزاری

کیم از جان خود سیری ز عمر خویش بیزاری
سیه روزی، سراسر داغ جانسوزی جگر خواری ۱

ندانم لذت آسودگی لیک اینقدر دانم
که به باشد دل آزرده از سودای بسیاری ۲

بهم شیخ برهمن در خرابات مغان رقصند
نه او در بند تسبیحی نه این در بند زناری ۳

چه در خلوت چه در کثرت، بهر جا هر که را دیدم
نه خالی خلوتی از تو، نه بیرون از تو بازاری ۴

گرفتار گل و آن بلبل زارم که تا بوده
نسوده بی‌ادب در سایهُ گلبرگ، منقاری ۵

مگر صبح ازل سازد خلاصم ور نه چون سازم
که پیچیده است گردم شام هجران چون سیه ماری ۶

چه کم گردد ز معشوقی چه کم گردد ز محبوبی
اگر در کار ما ضایع کند از دور دیداری ۷

کند منعم ز دیوار و در او مدعی سهل است
میان ما و یاد او نخواهد بود دیواری ۸

به کار خویشتن مشغول هر کس را که می‌بینم
بغیر از عاشقی کاری نیاید از رضی باری ۹