غزل ۹۳ - از لطف چو در نظر نمی آیی

از لطف چو در نظر نمی آیی
از پرده چرا به در نمی آیی ۱

در مدرک عقل و حس نمی گنجی
در گوشهٔ مختصر نمی آیی ۲

جانم بر لب ز انتظار آمد
تسلیم کنم اگر نمی آیی ۳

پر شد همه بام و بر ز غوغایت
با آنکه به بام در نمی آیی ۴

هنگام تلافی دل افکاران
با عشوهٔ خویش بر نمیـٰائی ۵

ما بر در هجر جان دهیم و تو
با ما ز در دگر نمی آیی ۶

ای گریه بلات چیست کز چشمم
بی لخت جگر بدر نمیـٰائی ۷

کیفیت زندگی نمی‌فهمی
تا با غم عشق بر نمیـٰائی ۸

تا یک سر موی از تو میماند
با یک سر موی بر نمیـٰائی ۹

گفتی که نمانده پای رفتارم
ای مرد چرا به سر نمیـٰائی ۱۰

هرگز نروی که باز در چشمم
خوشتر ز دم دگر نمیـٰائی ۱۱

عمرت شد و توشه‌ای نمیبندی
گویا تو بدین سفر نمیـٰائی ۱۲

دیگر به سر رضی نمی آید
ای عمر چرا بسر نمیٰـائی ۱۳