هوش مصنوعی:
شاعر در این متن احساس بیکسی و بیپناهی را بیان میکند و خود را به عناصر طبیعت (خاک، آب، باد، آتش) تشبیه میکند که هیچکس به آنها توجهی ندارد یا جایی برای استقرار ندارند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در این متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، این شعر احساسات غمانگیز و تنهایی را بیان میکند که ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
رباعی ۴۰ - خاکم که به هیچ کس گذارم نبود
خاکم که به هیچ کس گذارم نبود
آبم که به هیچ کس مدارم نبود ۱
بادم که به هیچ جا قرارم نبود
نارم که ز سوختن کنارم نبود ۲
آبم که به هیچ کس مدارم نبود ۱
بادم که به هیچ جا قرارم نبود
نارم که ز سوختن کنارم نبود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۳۹ - ای رتبهٔ تاج و تخت را کرده بلند
گوهر بعدی:رباعی ۴۱ - هر چیز که پرتوی بتو در تابد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.