هوش مصنوعی: شاعر در این متن احساس بی‌کسی و بی‌پناهی را بیان می‌کند و خود را به عناصر طبیعت (خاک، آب، باد، آتش) تشبیه می‌کند که هیچ‌کس به آن‌ها توجهی ندارد یا جایی برای استقرار ندارند.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی موجود در این متن ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، این شعر احساسات غم‌انگیز و تنهایی را بیان می‌کند که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر سنگین باشد.

رباعی ۴۰ - خاکم که به هیچ کس گذارم نبود

خاکم که به هیچ کس گذارم نبود
آبم که به هیچ کس مدارم نبود ۱

بادم که به هیچ جا قرارم نبود
نارم که ز سوختن کنارم نبود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۴۸۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:رباعی ۳۹ - ای رتبهٔ تاج و تخت را کرده بلند
گوهر بعدی:رباعی ۴۱ - هر چیز که پرتوی بتو در تابد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.