رباعی ۱ - باز آ باز آ، چو روح در تن باز آ رباعی ۲ - در دین حق ار نبوده‌ای مادر زا رباعی ۳ - شوخی که تمام پای بستم او را رباعی ۴ - از بس در سر هوای آن دوست مرا رباعی ۵ - ای عشق به حسن دیده درساز مرا رباعی ۶ - رفتم بر آن نگار سیمین غبغب رباعی ۷ - هر گز دل خون گشته‌ام از غم نگرفت رباعی ۸ - ای گشته تو را صفات، مانع از ذات رباعی ۹ - آهم ز فراز آسمٰانها بگذشت رباعی ۱۰ - سر کردهٔ اهل دانش و دید اینست رباعی ۱۱ - از کوتهی، ار عمر درازت هوس است رباعی ۱۲ - بی عشق مباش اگر چه محض سخن است رباعی ۱۳ - آن رند که در عالم دل آگاه است رباعی ۱۴ - با درویشان کبر خود اندیش بد است رباعی ۱۵ - یک حرف مگو اگر هزارت سخن است رباعی ۱۶ - ای دل شادی به سوز ماتم این است رباعی ۱۷ - ما را غم دی و محنت فردا نیست رباعی ۱۸ - ای آن تو را بسی غم تنباکوست رباعی ۱۹ - در عشق اگر جان بدهی، جان آنست رباعی ۲۰ - آنکو به زبان خلق جز عیب نداشت رباعی ۲۱ - این وادی عشق طرفه شورستانی است رباعی ۲۲ - هر دل که رهین تن بود او دل نیست رباعی ۲۳ - عشق است که بی زلزله وغلغله نیست رباعی ۲۴ - در عشق حکایت غم انگیز نیست رباعی ۲۵ - از ذرهٔ سرگشته، قرار تو کجاست رباعی ۲۶ - این دار فنا بلند از پستی ما است رباعی ۲۷ - عرق از برگ گل انگیختنش را نگرید رباعی ۲۸ - در باز بروی دلم از ناز نمیکرد رباعی ۲۹ - بر کف چه نهم سبحه که زنارم شد رباعی ۳۰ - عاشق به گدائی نه شهی میخواهد رباعی ۳۱ - ناصح چکنی زبانم از پندم مبند رباعی ۳۲ - آنانکه علم به عالم تجریدند رباعی ۳۳ - در صومعه و مدرسه دیار نبود رباعی ۳۴ - ز آئینهٔ دل چو زنگ اغیار زدود رباعی ۳۵ - مجنون که تمام محو لیلی نشود رباعی ۳۶ - یک جرعه هر آنکه از می ما نو شد رباعی ۳۷ - گاهیم چو مرده در کفن میسازد رباعی ۳۸ - گه مجنونم به دشت و کو میسازد رباعی ۳۹ - ای رتبهٔ تاج و تخت را کرده بلند رباعی ۴۰ - خاکم که به هیچ کس گذارم نبود رباعی ۴۱ - هر چیز که پرتوی بتو در تابد رباعی ۴۲ - این خلق جهان به یکدگر کینه ورند رباعی ۴۳ - دل جز بغمش، بهر چه در ساخته بود رباعی ۴۴ - تا در ره عشق پای از سر نشود رباعی ۴۵ - از خواری شاگرد و ز فخر استاد رباعی ۴۶ - تا گلگون اشک و چهره کاهی نشود رباعی ۴۷ - حسن عملم ز برگ کاهی پی شد رباعی ۴۸ - در گوش هر آنکه این صدا بنشیند رباعی ۴۹ - عشقم مجنون و هرزه‌گو میسازد رباعی ۵۰ - تا چند دلا تیره و تارت دارند رباعی ۵۱ - تا چند رضی به گیر و دارت دارند رباعی ۵۲ - ما را سر و برگ خویش و بیگانه نماند رباعی ۵۳ - صد شکر که یادت همه از یادم برد رباعی ۵۴ - در وادی معرفت نه گیر است و نه دار رباعی ۵۵ - ای آنکه ز عشق تو مرا نیست قرار رباعی ۵۶ - تا کی ز جفای چرخ باشم من زار رباعی ۵۷ - فریاد که سبحه در کفم شد زنار رباعی ۵۸ - چون سیل که آخر بنشیند ز خروش رباعی ۵۹ - گشتیم همه روی زمین را بچراغ رباعی ۶۰ - میزند مرغ دلم پر به هوای اشرف رباعی ۶۱ - من خلد ندانم به صفای اشرف رباعی ۶۲ - هر دل که درین زمانه درویش ترک رباعی ۶۳ - تا چند زمانی و مکانی باشیم رباعی ۶۴ - با سبحه به چپ و راست ساغر گیریم رباعی ۶۵ - ما دیدن عیش تو مدام انگاریم رباعی ۶۶ - هر چند که پوشیده ترم، عورترم رباعی ۶۷ - آنی که به فکر در نیائی چکنم؟ رباعی ۶۸ - چون نام لب تو سرو چالاک بریم رباعی ۶۹ - زاهد مستیم و بی‌ریا میرقصیم رباعی ۷۰ - تا کی غم طیلسان و اطلس بخوریم رباعی ۷۱ - تا چند بساط شادی و غم گیریم رباعی ۷۲ - چون شعله به هیچ همدمی دم نزدیم رباعی ۷۳ - چون اهل ریا چو ربنا در گیریم رباعی ۷۴ - صد شکر که آشفته سر و دستارم رباعی ۷۵ - ما ناب گلابیم، گل آلود نه‌ایم رباعی ۷۶ - یک کوچه شده‌است خلوت و بازارم رباعی ۷۷ - بر سر چو کلاه عاشقی افرازم رباعی ۷۸ - ای یافته هر چه خواسته از یزدان رباعی ۷۹ - صد شکر که نیستم من از بی‌خبران رباعی ۸۰ - نی در غم فرزند و زن و خویشم من رباعی ۸۱ - ای تخت تجمل تو بر علیین رباعی ۸۲ - آنانکه جمال غیب دیدند همه رباعی ۸۳ - لیلی خواهی به تربت مجنون شو رباعی ۸۴ - ای پادشه مملکت آگاهی رباعی ۸۵ - تا در ره دوست سر ز پا میدانی رباعی ۸۶ - تا جانب دوست رو ز هر سو نکنی رباعی ۸۷ - گر بوئی از آن زلف معنبر یابی رباعی ۸۸ - در صومعه و مدرسه گشتیم بسی رباعی ۸۹ - صد حیف ایدل که مرد دیدار نه‌ای رباعی ۹۰ - ای آنکه ز نام خود بتنگ آمده‌ای رباعی ۹۱ - عُمرم همه صرف شد در این خونخواری رباعی ۹۲ - ای آنکه نباشدم بتو دسترسی رباعی ۹۳ - در مهد هوی غنوده‌ای معذوری رباعی ۹۴ - تا دست به سبحه میزنی زناری رباعی ۹۵ - ای آنکه همیشه مست جام هوسی رباعی ۹۶ - ای آنکه به دل تخم امل را کشتی رباعی ۹۷ - تا در غم نوشیدنی و خوردنی‌ای رباعی ۹۸ - از دوری راه تا بکی آه کنی رباعی ۹۹ - لعل میگون و چشم فتان داری رباعی ۱۰۰ - تا کی ز جهان پرگزند اندیشی