هوش مصنوعی:
شاعر از فرد میپرسد تا کی از دنیای پر از رنج و آسیب میترسی و تا چند از جان فقیر و نیازمند خود نگرانی؟ او اشاره میکند که تنها چیزی که از تو میتوان گرفت همین جسم است، پس چرا اینهمه نگران هستی و در گنداب دنیا غرق شدهای؟
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری دارد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند «مزبله» (گنداب) ممکن است برای کودکان نامفهوم یا ناخوشایند باشد.
رباعی ۱۰۰ - تا کی ز جهان پرگزند اندیشی
تا کی ز جهان پرگزند اندیشی
تا چند ز جان مستمند اندیشی ۱
این کز تو توان ستد همین کالبد است
در مزبله گو مباش چند اندیشی ۲
تا چند ز جان مستمند اندیشی ۱
این کز تو توان ستد همین کالبد است
در مزبله گو مباش چند اندیشی ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۴۳۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۹ - لعل میگون و چشم فتان داری
بعدی:مقطعات و غزلیات ناتمام
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
