هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از عرفی شیرازی، با استفاده از استعارهها و تصاویر شاعرانه، به موضوعاتی مانند عشق، درد، صبر، تقدیر و امید میپردازد. شاعر از زبان دل و جان سخن میگوید و از رنجها و آرزوهایش مینالد، اما در نهایت به آیندهای روشن و لبخندی دوباره امیدوار است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانهای است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
غزل ۳۵۵ - جان به یاد لبت، شکر خاید
جان به یاد لبت، شکر خاید
دل به دندان غم، جگر خاید ۱
ظن سیری مبر که لقمهٔ خام
بخت پیر است و دیرتر خاید ۲
دل آشفته بخت من تا چند
جای انگشت نیشتر خاید ۳
آن که گیرد مزاج پروانه
شعله چون میوه های تر خاید ۴
بس که یابد حلاوت از پرواز
طایر شوق، بال و پر خاید ۵
لب شادی ببست یک چندی
عرفی اکنون لب دگر خاید ۶
دل به دندان غم، جگر خاید ۱
ظن سیری مبر که لقمهٔ خام
بخت پیر است و دیرتر خاید ۲
دل آشفته بخت من تا چند
جای انگشت نیشتر خاید ۳
آن که گیرد مزاج پروانه
شعله چون میوه های تر خاید ۴
بس که یابد حلاوت از پرواز
طایر شوق، بال و پر خاید ۵
لب شادی ببست یک چندی
عرفی اکنون لب دگر خاید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۴۴۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۵۴ - دلی کز حسن آن گل، در نظر گلزارها دارد
گوهر بعدی:غزل ۳۵۶ - کسی که از اِلم عشق بی دماغ شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
